حتما شنیدین که دنیا دار مکافاته!
حالا می خوام این جمله رو براتون از نگاه فوتبالی تفسیر کنم ، البته کمی شاید عجیب به نظر بیاد که این دو موضوع رو چطور می شه به هم ربط داد:
در پایان مسابقات مقدماتی جام جهانی 2002 و در آخرین مسابقه ایران و بحرین در مقابل هم قرار گرفتند. بحرین هیچ شانسی برای صعود نداشت اما ایران در صورت برد ، بطور مستقیم به جام جهانی کره- ژاپن صعود میکرد و از طرف دیگر سرنوشت
عربستان هم به این بازی بستگی داشت چرا که اگر ایران می باخت عربستان باشکست دادن قطر مستقیما به جام جهانی صعود میکرد . در چنین شرایطی معلوم بود که عربها دست به تبانی می زنند ، قطر که به راحتی از عربستان باخت و بحرین هم نهایت استفاده را از شرایط میزبانیش برد و با ایجاد جنگ روانی و تحریک بازیکنان ایران - به کمک داور - شیرازه تیم بلازوویچ را از هم پاشید و در نهایت ایران را شکست داد تا عربستان به جام جهانی صعود کند و باقی ماجرا را هم که میدانید، ایران دربازی پلی آف در مقابل ایرلند جنوبی هم باخت و به جام جهانی نرفت!
خب اینها همه اتفاقات معمول در ورزش بودند و مردم ایران کم از این ماجرا ها ندیده بودند اما در بازی آخر اتفاقاتی افتاد که از آن پس بحرین تبدیل به منفورترین حریف فوتبال و شاید به عنوان منفورترین کشور دنیا در اذهان مردم ایران ثبت شد.
بازیکنان بحرین در طول بازی ، با زمین خوردنهای دروغین و جنگهای زرگری که به راه انداختند کار را به کتک کاری هم کشاندند و باعث اخراج شدن 2 بازیکن از ایران شدند حتی فحشهای ناجوری هم به فارسی نثار بازیکنان ایران کردند اما تحقیر
بزرگ در پایان بازی رخ داد ،غرور ایران شکست و تنها اشک و حسرت وعصبانیت برای مردم ایران باقی گذاشت!
بازیکنان بحرین پس از به صدا درآمدن سوت پایان بازی با پرچم عربستان در ورزشگاه دور افتخار زدند ! و با غرور و شادی مشمئز کننده ای بوسه بر پرچم عربستان زدند چرا که باعث صعود عربستان به جام جهانی شده بودند.
کمترین پاسخ این خوش خدمتی اهدای بنز 2002 از سوی کشور عربستان سعودی به هر یک از بازیکنان بحرین بود.
حالا کار دنیا رو ببیند که پس از گذشت حدود 10 سال از این ماجرا سربازان آموزش دیده و قاتل حرفه ای تحت لوای پرچم عربستان سعودی همان پرچمی که برای خوش رقصی بوسیدندش و با آن دور افتخار زدند به جانشان افتاده وبه بهانه سرکوب مخالفان دولت ، به کشتن و تکه پاره کردن شان مشغولند.
حالا می خوام این جمله رو براتون از نگاه فوتبالی تفسیر کنم ، البته کمی شاید عجیب به نظر بیاد که این دو موضوع رو چطور می شه به هم ربط داد:
در پایان مسابقات مقدماتی جام جهانی 2002 و در آخرین مسابقه ایران و بحرین در مقابل هم قرار گرفتند. بحرین هیچ شانسی برای صعود نداشت اما ایران در صورت برد ، بطور مستقیم به جام جهانی کره- ژاپن صعود میکرد و از طرف دیگر سرنوشت
عربستان هم به این بازی بستگی داشت چرا که اگر ایران می باخت عربستان باشکست دادن قطر مستقیما به جام جهانی صعود میکرد . در چنین شرایطی معلوم بود که عربها دست به تبانی می زنند ، قطر که به راحتی از عربستان باخت و بحرین هم نهایت استفاده را از شرایط میزبانیش برد و با ایجاد جنگ روانی و تحریک بازیکنان ایران - به کمک داور - شیرازه تیم بلازوویچ را از هم پاشید و در نهایت ایران را شکست داد تا عربستان به جام جهانی صعود کند و باقی ماجرا را هم که میدانید، ایران دربازی پلی آف در مقابل ایرلند جنوبی هم باخت و به جام جهانی نرفت!
خب اینها همه اتفاقات معمول در ورزش بودند و مردم ایران کم از این ماجرا ها ندیده بودند اما در بازی آخر اتفاقاتی افتاد که از آن پس بحرین تبدیل به منفورترین حریف فوتبال و شاید به عنوان منفورترین کشور دنیا در اذهان مردم ایران ثبت شد.
بازیکنان بحرین در طول بازی ، با زمین خوردنهای دروغین و جنگهای زرگری که به راه انداختند کار را به کتک کاری هم کشاندند و باعث اخراج شدن 2 بازیکن از ایران شدند حتی فحشهای ناجوری هم به فارسی نثار بازیکنان ایران کردند اما تحقیر
بزرگ در پایان بازی رخ داد ،غرور ایران شکست و تنها اشک و حسرت وعصبانیت برای مردم ایران باقی گذاشت!
بازیکنان بحرین پس از به صدا درآمدن سوت پایان بازی با پرچم عربستان در ورزشگاه دور افتخار زدند ! و با غرور و شادی مشمئز کننده ای بوسه بر پرچم عربستان زدند چرا که باعث صعود عربستان به جام جهانی شده بودند.
کمترین پاسخ این خوش خدمتی اهدای بنز 2002 از سوی کشور عربستان سعودی به هر یک از بازیکنان بحرین بود.
حالا کار دنیا رو ببیند که پس از گذشت حدود 10 سال از این ماجرا سربازان آموزش دیده و قاتل حرفه ای تحت لوای پرچم عربستان سعودی همان پرچمی که برای خوش رقصی بوسیدندش و با آن دور افتخار زدند به جانشان افتاده وبه بهانه سرکوب مخالفان دولت ، به کشتن و تکه پاره کردن شان مشغولند.
این روزها بحرینی ها در حال آتش زدن پرچم عربستان اند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر