آشفته تر زآشفتگان روزگارم
مرا مگذار و مگذر
از غم به زنجیرم
مرا مگذار و مگذر
با شهپر اندیشه دنیا گردم اما
دلگیر دلگیرم از غصه می میرم
مرا مگذار و مگذر
با پای از ره مانده در این دشت تب دار
ای وای می میرم
سوگند بر چشمت که از تو
تا دم مرگ دل بر نمی گیرم
مرا مگذار و مگذر
بلله که غیر از جرم عاشق بودن ای دوست
بی جرم و تقصیرم
در بند تقدیرم
مرا مگذار و مگذر
آواز : حمیدرضا نوربخش
شعر : یدالله عاطفی
کاری از گروه شمس : کیخسرو تهمورس و سهراب پورناظری