- دوره تاریخ جهان گشای جوینی رو در حال حاضر نمی تونم ببرم، چون کتابهایی که خریدم دیگه پولی برام باقی نذاشته
- ایرادی نداره اگه میخواین ببرینش ، بعدا حساب میکنین
- جوون! تو که منو نمیشناسی ، اگه رفتم و برنگشتم چی؟
- اختیار دارین، کسی که تاریخ جهان گشای جوینی میخونه، امکان نداره بره و برنگرده
..........................................................
این مکالمه کوتاه آغاز آشنایی من با استاد بود . نقطه شروع دوستی عمیقی که در طی حدود سیزده سال از رابطه استاد و شاگردی به رابطه ای پدر و فرزندی بدل گشت .
یادمه وقتی برای اولین بار به منزل ایشان رفتم با دیدن کتابخانه شون اولین سوالی که پرسیدم این بود که " شما این همه کتاب رو خوندین !؟" البته این سوال جنبه شوخی داشت ، هرچند کم کم فهمیدم گستره دانسته ها شون بسیار بسیار بیشتر از اون کتابخانه بزرگ بود که هر روز هم بزرگتر می شد و اضافه شدن هر کتاب برابر بود با خاطره ای برای من.
جامعه شناسی ، فلسفه ، تاریخ ،اقتصاد ، نجوم ، شهرسازی ، ادبیات فارسی ، موسیقی ایرانی ، جغرافیای تاریخی و زبانهای فرانسه و ایتالیایی از جمله علومی بودند که ایشان در آنها صاحب نظر و استاد بودند و در کنار همه اینها حافظه ای بسیار قوی و قدرت بیان و بحث از نکات برجسته شخصیت ایشان بود.
استاد جاذبه خاصی داشت که علت آن چیزی نبود جز مهربانی و رقت قلب بی اندازه ای که در وجودش بود، در عشق ورزی به همسر و تنها دخترش هم استاد بود. "عاشقانه " به معنای واقعی کلمه زیست و عشق ورزید و در نهایت چهاردهم فروردین همه ما را در بهت و حیرت و افسوس رفتنش قرار داد.
هنوز باورم نشده که استاد احمدغلامرضا نعیمی از بین ما رفته و دیگه هرگز فرصت نشستن پای صحبتهاش و شنیدن اون صدای
گیرا و پر جاذبه دست نخواهد داد و صدها و هزاران افسوس برای من که ایام عید فرصت نکردم ببینمشون ، با خودم قرار گذاشته بودم که اولین جمعه بعد تعطیلات برم به دیدنشون ، اما خبر نداشتم که این جمعه قراره تو مراسم سومین روز درگذشت استاد شرکت کنم...آه که فرصت ها رو چه راحت از دست میدیم و باز عبرت نمی گیریم!
حالا من موندم و این همه خاطره - که تنها دلخوشی آدما بعد از دست دادن عزیزانشونه - وتصویروداع عاشقانه همسر و دردانه دخترش هنگام قرار دادن استاد در آرامگاه ابدیش بهشت سکینه کرج ، که هیچ وقت از ذهنم پاک نمیشه.
در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن
من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می رود
روحش شاد
................................................................................................................................................
