برای نوشتن کتاب تنها چیزهایی که لازم دارید این است : حرفی برای گفتن، یک خروار کاغذ سفید و یک خودکار برای نوشتن این حرف. باقی چیزها اضافی اند؛ ادا اطوارهایی هستند که نویسنده می خواهد به زور چاشنی حرفه اش کند.
به نظر من الهام ، دستاویز و گوشه امن شاعر هاست. شاعر ها معمولا فوق العاده تنبل اند ، یک مشت علافند! حق با افلاطون بود که می گفت باید دور سرشان روبان های رنگی بست و از شهر بیرونشان کرد. پیکاسو جایی گفته است" نمی دانم چیزی به اسم الهام وجود دارد یا نه، اما معمولا وقتی سر و کله اش پیدا می شود، می بیند که سرگرم کارم." یک بار زنی از بودلر پرسید که الهام چیست و بودلر جواب داد: الهام همان چیزی است که هر روز مرا وادار به کار می کند.
داستایوفسکی هم گفته : نبوغ چیزی نیست جز صبر ایوب.
اگر کسی می خواهد نویسنده شود، باید خودش را پای یک خروار کاغذ سفید بند کند که این کار به خودی خود ترسناک است. هیچ چیز وحشتناک تر از یک کوه کاغذ سفید و داشتن این فکر نیست که " مجبورم از بالا تا پایین سیاهشون کنم و کلمه ها رو پشت سر هم ردیف کنم" به همین خاطر است که من احساس می کنم حرفی برای گفتن دارم و این چیزی که می خواهم بگویم ارزشش را دارد. البته این را هم بگویم که نویسنده باید به این واقعیت اعتقاد داشته باشد که صِرفِ نوشتن ، ادبیات نیست مثل تنبیه یک بچه مدرسه ای که باید از روی جمله " من در کلاس حرف نمی زنم" صد بار بنویسد.
کاملیو خوزه سلا - ترجمه امیر حسین هاشمی
منبع: همشهری
به نظر من الهام ، دستاویز و گوشه امن شاعر هاست. شاعر ها معمولا فوق العاده تنبل اند ، یک مشت علافند! حق با افلاطون بود که می گفت باید دور سرشان روبان های رنگی بست و از شهر بیرونشان کرد. پیکاسو جایی گفته است" نمی دانم چیزی به اسم الهام وجود دارد یا نه، اما معمولا وقتی سر و کله اش پیدا می شود، می بیند که سرگرم کارم." یک بار زنی از بودلر پرسید که الهام چیست و بودلر جواب داد: الهام همان چیزی است که هر روز مرا وادار به کار می کند.
داستایوفسکی هم گفته : نبوغ چیزی نیست جز صبر ایوب.
اگر کسی می خواهد نویسنده شود، باید خودش را پای یک خروار کاغذ سفید بند کند که این کار به خودی خود ترسناک است. هیچ چیز وحشتناک تر از یک کوه کاغذ سفید و داشتن این فکر نیست که " مجبورم از بالا تا پایین سیاهشون کنم و کلمه ها رو پشت سر هم ردیف کنم" به همین خاطر است که من احساس می کنم حرفی برای گفتن دارم و این چیزی که می خواهم بگویم ارزشش را دارد. البته این را هم بگویم که نویسنده باید به این واقعیت اعتقاد داشته باشد که صِرفِ نوشتن ، ادبیات نیست مثل تنبیه یک بچه مدرسه ای که باید از روی جمله " من در کلاس حرف نمی زنم" صد بار بنویسد.
کاملیو خوزه سلا - ترجمه امیر حسین هاشمی
منبع: همشهری