روز دوم بهمن 89 برای فوتبالی ها روز بسیار تلخی بود . تیم جوان ،منسجم ، با انگیزه و قدرتمند ایران که تنها تیم 9 امتیازی بازیها بود در مرحله یک هشتم نهایی جام ملتهای آسیا در مقابل تیم کره جنوبی - تیمی که از نظر روحی در مقابل ایران از پیش باخته بود - خودش را حذف کرد!
دقیقه 10 بازی بود که پس از حمله های مکرر کره جنوبی ، اولین حمله ایران روی دروازه کره شکل گرفت !!
من که خودم به شخصه تعجب کرده بودم : این همون تیم ایرانه !؟ تیمی که ذخیره هاش امارات رو له کرده بود ، عراق رو نابود کرده و نفس کره شمالی رو گرفته بود!؟
تیم فقط و فقط دفاع می کرد و البته شانس هم داشتیم وگرنه همون نیمه اول کارمون تموم بود! خود کره ای ها که با ترس بازی رو شروع کرده بودند از نوع بازی ایران انگار متعجب شده بودند و فکر می کردند این تاکتیک جدید ایرانه وممکنه با حملات مکرر در تله تاکتیکی ایران گرفتار بشن! غافل از اینکه ایران اصلا برای بردن و صعود به مرحله نیمه نهایی به بازی نیومده بود، ما هم نفهمیدیم چه بر سر ایران اومد که اینطور بازی کرد.
احساس می کنم باز هم مسائلی پشت این بازی بود ، نحوه بازی بعضی بازیکن ها کمی مشکوک به نظر می رسید ، چند بار تلوزیون قطر قطبی رو نشون میداد که داشت به تیم دستور حمله میداد اما انگار نه انگار! تیم سنگین بود از شور و نشاط بازیهای قبلی خبری نبود و نکته دیگه اینکه از ابتدای بازی قطبی چهره ای خشمگین و عصبانی داشت حتی نحوه گزارش و لحن خیابانی هم به زعم من از ابتدا شبیه بازنده ها بود.
یعنی باز هم فوتبال سیاسی ؟ باز هم مردم و تمام آرزوهاشون فدای رقابت و "منم منم"های مدیران دلسوز ! شد؟
امان از این ذهن آشفته و شکاک من! که هنوز هم باور نکرده این باخت در شرایط عادی اتفاق افتاده باشه، مطمئنم اگه بازی به پنالتی هم میکشید باز ایران بازنده بود چون انگار این باخت برای رسیدن به بعضی اهداف لازم بود!
حالا همه میگن تیم ایران شجاع بازی نکرد و سرمربی هم ترسو بود!
خب مدیران شجاع ! شما که خودتونو پشت لودگی های کفاشیان، رئیس خنثی و بی اراده فدراسیون فوتبال مخفی کرده اید ، دیگه خوشحال باشید چون هم از شر قطبی راحت شدید و هم ازدست کسانی که مجبورتون کرده بودن از قطبی حمایت کنید!
وقتشه که برید دنبال مربی خارجی که از اول هم میخواستین بیارینش ، حق دلالی اش رو هم با خیال راحت بزنید به بدن و یه آب هم روش! البته بازیکن های نور چشمی تون رو از یاد نبرید .
تیم ملی از توانایی هایی که داشت، در بازی دیشب خیلی خوب استفاده کرد. بچه ها در اوج فداکاری و صادقانه بازی کردند. خودشان را در اختیار ایده های تیمی قرار دادند. تیم ملی در بخش دفاعی خیلی خوب سازماندهی شده بود. همیشه در کناره ها در حالت دو بر یک دفاع میکردیم و اجازه نفوذ را به کره ای ها نمی دادیم. ما سه هافبک دونده داشتیم که آنها با دوندگی و درگیری بازی حریف را مختل کردند و در کل تا دقایق پایانی در دفاع خیلی خوب سازماندهی شده بودند. تنها اشکال کار زمانی بود که شجاعی وارد بازی شد. ما بازی را قفل کرده بودیم اما با ورود شجاعی و قرار گرفتن او در سمت چپ به جای خلعتبری، این قفل باز شد و کره ای ها توانستند
از همین ناحیه به ما حمله کنند و گل بزنند. به هر حال باید قبول کرد کره در مالکیت توپ بهتر از ما بود اما ما هم از آنچه در اختیار داشتیم، خیلی خوب استفاده کردیم...
حریف ما جزء بهترینهاست و بازی سنگینی بود، اگر منصف باشیم با تیمی که داریم مقابل کره خوب بازی کردیم. در کل در این تورنمنت تیم ملی فراتر از انتظار بود. فبل از شروع مسابقات خیلی ها نا امید بودند و حتی میگفتیم از گروهمان بالا نمی آییم.
با این حال این تیم اشکالاتی دارد که کل فوتبال ما با این ایرادات درگیر است. مجید جلالی
دقیقه 10 بازی بود که پس از حمله های مکرر کره جنوبی ، اولین حمله ایران روی دروازه کره شکل گرفت !!
من که خودم به شخصه تعجب کرده بودم : این همون تیم ایرانه !؟ تیمی که ذخیره هاش امارات رو له کرده بود ، عراق رو نابود کرده و نفس کره شمالی رو گرفته بود!؟
تیم فقط و فقط دفاع می کرد و البته شانس هم داشتیم وگرنه همون نیمه اول کارمون تموم بود! خود کره ای ها که با ترس بازی رو شروع کرده بودند از نوع بازی ایران انگار متعجب شده بودند و فکر می کردند این تاکتیک جدید ایرانه وممکنه با حملات مکرر در تله تاکتیکی ایران گرفتار بشن! غافل از اینکه ایران اصلا برای بردن و صعود به مرحله نیمه نهایی به بازی نیومده بود، ما هم نفهمیدیم چه بر سر ایران اومد که اینطور بازی کرد.
احساس می کنم باز هم مسائلی پشت این بازی بود ، نحوه بازی بعضی بازیکن ها کمی مشکوک به نظر می رسید ، چند بار تلوزیون قطر قطبی رو نشون میداد که داشت به تیم دستور حمله میداد اما انگار نه انگار! تیم سنگین بود از شور و نشاط بازیهای قبلی خبری نبود و نکته دیگه اینکه از ابتدای بازی قطبی چهره ای خشمگین و عصبانی داشت حتی نحوه گزارش و لحن خیابانی هم به زعم من از ابتدا شبیه بازنده ها بود.
یعنی باز هم فوتبال سیاسی ؟ باز هم مردم و تمام آرزوهاشون فدای رقابت و "منم منم"های مدیران دلسوز ! شد؟
امان از این ذهن آشفته و شکاک من! که هنوز هم باور نکرده این باخت در شرایط عادی اتفاق افتاده باشه، مطمئنم اگه بازی به پنالتی هم میکشید باز ایران بازنده بود چون انگار این باخت برای رسیدن به بعضی اهداف لازم بود!
حالا همه میگن تیم ایران شجاع بازی نکرد و سرمربی هم ترسو بود!
خب مدیران شجاع ! شما که خودتونو پشت لودگی های کفاشیان، رئیس خنثی و بی اراده فدراسیون فوتبال مخفی کرده اید ، دیگه خوشحال باشید چون هم از شر قطبی راحت شدید و هم ازدست کسانی که مجبورتون کرده بودن از قطبی حمایت کنید!
وقتشه که برید دنبال مربی خارجی که از اول هم میخواستین بیارینش ، حق دلالی اش رو هم با خیال راحت بزنید به بدن و یه آب هم روش! البته بازیکن های نور چشمی تون رو از یاد نبرید .
عرق ملی که ندارید اما ای کاش یک جو معرفت داشتید و اجازه میدادید تیم کارش رو بکنه و شادمانی اش به مردمی برسه که مدتهاست خندیدن و شاد بودن از یادشون رفته، ای کاش...
نقل قولها :
تنها نماینده غرب آسیا هم نتوانست در جام بماند و شاهزادگان پارسی جام را با شکست از کره به پایان رساندند. البته شاید بتوان گفت برای فوتبال ایران هیچ اتفاقی نیفتاده است، نه با پیروزی ها اتفاق تازه ای در مدیریت "فرسوده" و "دولتی" فوتبال ایران می افتد و نه با چنین شکست هایی دور باطل "مدیران دولتی" به پایان می رسد.
شکست مقابل کره جنوبی حتی نتوانست شکاف عمیق نگاه مدیران فوتبال دو کشور را هم به درستی نشان دهد،مدیرانی که سالهاست پشت پول های دولتی پناه گرفته اند و خبری از "سود دهی " نیست و از آن سو مدیرانی که در همه حال برنامه ریزی می کنند و میتوانند میزبان جام جهانی باشند.
ایران به کره باخت و این قانون فوتبالی است که به شکست "عادت" کرده است، مجموعه ای که شکست را بهتر درک می کند و "پیروزی"را آرزو می داند.
ما همیشه بازنده بودیم ...
روزنامه شرق
نقل قولها :
تنها نماینده غرب آسیا هم نتوانست در جام بماند و شاهزادگان پارسی جام را با شکست از کره به پایان رساندند. البته شاید بتوان گفت برای فوتبال ایران هیچ اتفاقی نیفتاده است، نه با پیروزی ها اتفاق تازه ای در مدیریت "فرسوده" و "دولتی" فوتبال ایران می افتد و نه با چنین شکست هایی دور باطل "مدیران دولتی" به پایان می رسد.
شکست مقابل کره جنوبی حتی نتوانست شکاف عمیق نگاه مدیران فوتبال دو کشور را هم به درستی نشان دهد،مدیرانی که سالهاست پشت پول های دولتی پناه گرفته اند و خبری از "سود دهی " نیست و از آن سو مدیرانی که در همه حال برنامه ریزی می کنند و میتوانند میزبان جام جهانی باشند.
ایران به کره باخت و این قانون فوتبالی است که به شکست "عادت" کرده است، مجموعه ای که شکست را بهتر درک می کند و "پیروزی"را آرزو می داند.
ما همیشه بازنده بودیم ...
روزنامه شرق
تیم ملی از توانایی هایی که داشت، در بازی دیشب خیلی خوب استفاده کرد. بچه ها در اوج فداکاری و صادقانه بازی کردند. خودشان را در اختیار ایده های تیمی قرار دادند. تیم ملی در بخش دفاعی خیلی خوب سازماندهی شده بود. همیشه در کناره ها در حالت دو بر یک دفاع میکردیم و اجازه نفوذ را به کره ای ها نمی دادیم. ما سه هافبک دونده داشتیم که آنها با دوندگی و درگیری بازی حریف را مختل کردند و در کل تا دقایق پایانی در دفاع خیلی خوب سازماندهی شده بودند. تنها اشکال کار زمانی بود که شجاعی وارد بازی شد. ما بازی را قفل کرده بودیم اما با ورود شجاعی و قرار گرفتن او در سمت چپ به جای خلعتبری، این قفل باز شد و کره ای ها توانستند
از همین ناحیه به ما حمله کنند و گل بزنند. به هر حال باید قبول کرد کره در مالکیت توپ بهتر از ما بود اما ما هم از آنچه در اختیار داشتیم، خیلی خوب استفاده کردیم...
حریف ما جزء بهترینهاست و بازی سنگینی بود، اگر منصف باشیم با تیمی که داریم مقابل کره خوب بازی کردیم. در کل در این تورنمنت تیم ملی فراتر از انتظار بود. فبل از شروع مسابقات خیلی ها نا امید بودند و حتی میگفتیم از گروهمان بالا نمی آییم.
با این حال این تیم اشکالاتی دارد که کل فوتبال ما با این ایرادات درگیر است. مجید جلالی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر